Po pierwszym zetknięciu przyszli

„Po pierwszym zetknięciu przyszli kochankowie rozeszli się każde w swoją stronę. Lauzun zaczął uganiać się za najmłodszą córką pani Harland, Marianną, i musiał wykazywać nie lada przebiegłość, by ustawicznie wyprowadzać w pole rodziców młodziutkiej wybranki. A gdy wszystko się wydało i wywieziono Mariannę w odległe miejsce, piękny ArmandLouis przypomniał sobie o tajemniczej Polce.
Izabela w tym czasie też nie próżnowała. Bardzo dyskretnie i w wielkiej tajemnicy przed Repninem starała się wywiedzieć możliwie wszystkiego o podbojach miłosnych młodego diuka, szczególnie zaś o jego angielskich wyczynach. Pchała ją do tego kobieca ciekawość. Równocześnie księżna na pozór okazywała pomoc lady Craven, która cierpiała piekielną zazdrość ze strony męża o okazywane jej nachalne względy francuskiego ambasadora. Podejmowane przez Izabelę mediacje nastrajały do niej wrogo de Guinesa, który zapragnął się na niej zemścić... W każdym bądź razie tak sądził Lauzun! I przekazując listownie tę hiobową wieść księżnie, starał.się zarazem wedrzeć w jej łaski, wzbudzić zainteresowanie własną osobą. Naiwny, nie wiedział jeszcze wówczas, że intrygująca Polka miała też z ambasadorem swoje „tajemnice".“(7)