Komisja powołana specjalnie

„Komisja powołana specjalnie w celu opracowania nowej kodyfikacji, rozpoczęła swą działalność w lecie 1648 r. (po stłumieniu powstania ludności w Moskwie, tzw. solnego buntu). Rozpatrywanie przygotowanego przez komisję projektu wespół z członkami zwołanego Soboru Ziemskiego zostało ukończone w 1649 r. Ostateczny projekt Ułożenija został przyjęty przez Sobór Ziemski. Była to pierwsza spośród kodyfikacji rosyjskich, która bezpośrednio po jej zatwierdzeniu została ogłoszona drukiem.
Przepisy zamieszczone w Ułożeniju czyniły zadość postulatom wysuniętym przez dworiaństwo oraz górną warstwę ludności miejskiej, a więc przez te klasy, które stanowiły oparcie dla samodzierżawia.
Źródłami, z których korzystali twórcy Ułożenija, były Sudiebniki, ukazy i księgi rozporządzeń prikazów, III statut litewski, prawo bizantyjskie, wreszcie artykuły opracowane na podstawie wniosków członków komisji oraz suplik członków Soboru.
3. PRAWO PRYWATNE
Prawo rzeczowe. Własność feudalna nieruchomości występowała w dwóch formach własności dziedzicznej — wotczyny oraz własności dożywotniej i warunkowej — pomiestija.
System pomiestii rozpowszechnił się w okresie powstawania scentralizowanego państwa. Celem jego było wzmocnienie ekonomicznej siły niższej warstwy feudałów, dworiaństwa, będącego oparciem monarchii w walce z feudalnym rozdrobnieniem.“(13)